Kopen of niet kopen

Kopen of niet kopen. Dat is niet de vraag. De kunst is te zorgen dat het, linksom of rechtsom, altijd kopen wordt. Dat is ook bij de marketing van politieke ideeën een relevante les. Maar hoe hou je alle opties open, zonder inconsistent te worden. Geert Wilders is er een meester in.

In het vorige blog wekten we de indruk dat je als verkoper je klant schaakmat moet zetten om deze tot een transactie te bewegen. Presenteer twee keuzes, waarvan er één volkomen strijdig is met alles waar je klant voor staat, en je bent spekkoper.

Zo eenvoudig zit de wereld bij nader inzien niet in elkaar. Want ook een verkoper heeft er niet altijd baat bij mensen voor het blok te zetten. Er zitten grote nadelen aan een ‘ja’ afdwingen. Ook daar hebben psychologen weer een term voor: reactance. Het gevoel dat je geen echte keus hebt, kan weerstand en boosheid oproepen. In heel wat gevallen zal het na een innerlijke strijd van de potentiële klant of donateur toch ‘nee’ worden. Maar dan wel definitief en met een slecht gevoel.

Een succesvolle verkoper beperkt de keuze daarom niet tussen ja of nee, maar zet een heleboel deuren open naar ‘ja’. De derde optie is helemaal niet uitgesloten, en de vierde ook niet. Als je nú deze keuken niet koopt, kan het over een half jaar. Of in kleine stapjes. Of misschien is leasen ideaal…

Politieke lenigheid

We kunnen het principe moeiteloos doortrekken naar het domein van de politiek. Ook hier staat de keuze voortdurend op scherp. Economie of milieu? Verzorgingsstaat of zelfredzame burgers? Ook bij de marketing van politieke ideeën kan het een effectieve strategie zijn om tegenstellingen te ontmantelen. Geert Wilders is er een meester in. Zijn PVV brengt bij elkaar wat in een traditioneel politiek kader onverenigbaar leek. Een voorkeur voor repressie en zero tolerance aan de ene kant, klassiek linkse opvattingen over sociaal-economische vraagstukken aan de andere.

Deze lenigheid is alleen mogelijk als je consistentie ergens anders dan op de inhoud zoekt. Het is voor Wilders eenvoudig geen issue of standpunten inhoudelijk samenhangend zijn. Als hem in kamerdebatten wordt gewezen op contradicties in zijn beleid of politiek gedraai, ondermijnt Wilders de discussie door te ironiseren, schamperen en beledigen. Zelfs als een keuze in principe verdedigbaar is, moet iedere discussie worden uitgesloten. Want wie discussieert, bevestigt de eis van consistentie tussen standpunten. En dat is een eis van andere partijen, niet van de PVV.

Crime fighters of animal cops?

Toch blijft consistentie ook hier een harde eis. Voor Wilders zit consistentie echter niet in de eerste plaats op de inhoud, maar eerder op een stijl van politiek waarmee hij zijn kiezers de gelegenheid geeft zich op een tegenpositie te vestigen. Op deze manier blijft het voor veel Nederlanders mogelijk zich met de partij te identificeren, en tegelijk consistent te blijven met zichzelf en hun sociale omgeving.

Zelfs als je van sommige PVV-standpunten niets moet hebben, is een stem op die partij prima mogelijk. Er is voor elk wat wils. Voor wie het anti-Islamprogramma te ver gaat, bieden de bescherming van dierenwelzijn en de bestrijding van linkse hobby’s voldoende rechtvaardiging voor een stem op Wilders. Zo lang deze maar vasthoudt aan zijn consistente lijn van sneren en schofferen. Een goede verkoper zorgt voor een verleidelijk gevoel van consistentie creëren en zet tegelijk alle deuren naar een ja wagenwijd open. Dan is het geen enkel punt als crime fighters morgen animal cops worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s