Nederlanders verbinden? Maak een lied

media_xll_1653177

Na het kroningsfeest en het songfestival weten we één ding zeker: Nederlanders kun je niet beter verbinden dan met een lied.

In de aanloop naar de troonswisseling vermaakten we ons wekenlang over de gemankeerde taalconstructies in het koningslied. Even leek de ambitie om het land rond een lied te verbinden, averechts uit te pakken. Maar het gemopper en geschmier bleken de opmaat naar een groot feest. Lees verder

In de ernst ging het mis met het koningslied

oranje willempieHet koningslied moet blijven. Dat is de uitkomst van bijna een week vol discussie, satire en haatberichten. Ineens bleken we een volk van taalrechters en poëziekenners. We vermaakten ons over gemankeerde taalconstructies als ‘ik houd je veilig’ en we spraken onze afschuw uit over ‘de haven in de duisternis’. Uit de kritiek op het lied sprak een grote eensgezindheid. Lees verder

De speelse ernst van Facebook

facebookDe Academie voor Overheidscommunicatie organiseerde twee bijeenkomsten over Facebook bij de overheid. Facebook kwam in de presentaties vooral naar voren als een informele omgeving. Eerder een t-shirt dan een gestreken overhemd. Maar wel degelijk een plek waar je relevante informatie deelt. Ik heb ideeën, tips en voorbeelden in dit artikel samengevat.

Leugenaars en andere helden

pinokkioWaarom geven biechtrenners en andere schuldbekenners mij zo’n ongemakkelijk gevoel? Dat probeerde ik uit te zoeken nadat ik de recente bekentenissen van de renners Boogerd en Sörensen had aangehoord. Ik schreef mijn onbehagen toe aan twee oorzaken. Allereerst: het gevoel van spijt bestaat bij de zondaars slechts voor zover hun zonden worden opgemerkt. Ten tweede: de publieke biecht zorgt voor een paradoxaal aura van waarachtigheid, dat het gevallen idool op termijn waarschijnlijk zijn heldenstatus terug zal geven.

Begint de leugen salonfähig te worden? Ik schreef er een column over op socialevraagstukken.nl.logo

De incompetentie van het management

Een schitterende beoordelingsfout is het Horn-effect. Iemand maakt een ongunstige indruk op een bepaald terrein. Daaruit concludeer je dat hij of zij nérgens iets van bakt.

Dat lot valt makkelijk toe aan managers en bestuurders. Als je één keer negatief opvalt, ben je al snel verantwoordelijk voor alles wat er mis gaat. Lees verder

Kahneman en het Rijksmuseum

Op  21 augustus was het nieuws daar: het Rijksmuseum was af. Het gebouw dat hele generaties nooit van binnen zagen, was op een haar na voltooid. Het NOS-journaal, dat het al wekenlang moest doen met een brand in een winkelcentrum of de arrestatie van een wildplasser, pakte flink uit met het nieuws. We zagen hoe een vliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog in fragmenten naar binnen werd gebracht.

Ik begon te rekenen. Dat inhuizen van al die spullen zou nog aardig wat tijd in beslag nemen. In een paar dagen doe je niets. Het zou me niets verbazen, besloot ik, als je er drie weken voor nodig hebt.

Maar wacht even, corrigeerde ik mezelf. Dit is het Rijksmuseum. Als je denkt het zal wel lang duren… dan duurt het toch nog langer. En veel langer. Kom, dacht ik bij mezelf, laat ik mijn schatting bijstellen naar drie maanden. In die voorspelling kon het museum eind november de deuren openen. Lees verder

Waarom we Mart toch nodig hebben

De populairste sport van deze zomer is Smeets-bashen. In blogs, sociale media en kranten maken Nederlanders grappen over de egotripperij van Mart Smeets tijdens zijn latenightprogramma over de Olympische Spelen.

De vraag is waar zo veel collectieve spotternij vandaan komt. Een duidelijk incident is niet aanwijsbaar, of het moet het onhandige interview zijn met volleybalster Manon Flier. Maar in de sociale media leek de maat al eerder vol. Van zo’n kritisch incident was bijvoorbeeld wel sprake toen Ivo Niehe tegenover Pauw en Witteman even zijn zelftrots niet wist te bedwingen en vervolgens voorwerp werd van nationale scherts.

Lees verder

Videoconferentie: hoe het model werkelijkheid werd

Meteen maar een definitie. Communiceren is een activiteit die zich afspeelt tussen een zender en een ontvanger, die regelmatig van beurt wisselen en zodoende tot een, als het even mee zit, betekenisvolle uitwisseling komen. Althans, zo leer je het als je ervoor kiest communicatie als vak te bestuderen.

In werkelijkheid bestaan er geen zenders en ontvangers. Lees verder

Het beest dat criminaliteit heet

Hoe pak je het beest aan dat criminaliteit heet? Door het op te jagen, te vangen en achter tralies te zetten. Tenzij je criminaliteit niet als een beest maar als een woekerend virus ziet. In dat geval kies je voor een gezonde leefomgeving en heilzame opvoedpraktijken.

Dit blijkt uit onderzoek van de universiteit van Stanford naar de framing van maatschappelijke problemen. Deelnemers aan het onderzoek kregen teksten te lezen waarin criminaliteit in het ene geval werd beschreven als een gevaarlijk beest dat de stad in zijn greep hield, en in het andere geval als een virus dat zich in de gemeenschap verspreidde. De teksten gaven dezelfde feiten en cijfers. Daarna moesten de deelnemers oplossingen voor het probleem verzinnen. Het bleek dat lezers van de beest-tekst kozen voor repressieve maatregelen, waar de lezers van de virus-teksten kozen voor een preventieve aanpak. De metafoor bleek een grotere invloed te hebben op de gekozen oplossingen dan de politieke voorkeur van de deelnemers. Lees verder